ಏಳನೆಯ ತಿಂಗಳ ಹಬ್ಬಗಳು

ಭಾರತದ ಸುಗ್ಗಿ ಹಬ್ಬಗಳು — ಓಣಂ, ಪೊಂಗಲ್ ಅಥವಾ ಮಕರ ಸಂಕ್ರಾಂತಿ — ಇಡೀ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಕೃತಜ್ಞತೆ, ಊಟ ಮತ್ತು ಸಂಭ್ರಮದ ಒಂದೇ ಋತುವಿನಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸುತ್ತವೆ. ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಏಳನೆಯ ತಿಂಗಳು ಸುಮಾರು ಹಾಗೆಯೇ ಇತ್ತು, ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ತೀವ್ರವಾಗಿ. ಅದು ತುತೂರಿಗಳ ಧ್ವನಿಯೊಂದಿಗೆ ಆರಂಭವಾಯಿತು, ದೋಷಪರಿಹಾರಕ ದಿನದಂದು ಮೌನವಾಗಿ ಆತ್ಮಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿತು, ಆಮೇಲೆ ಕೊಂಬೆಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಗುಡಿಸಲುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಾರದ ಔತಣವಾಗಿ ಸಿಡಿಯಿತು. ಈ ಕಿಕ್ಕಿರಿದ ತಿಂಗಳ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಅರಣ್ಯಕಾಂಡ 29 ಕೊಡುತ್ತದೆ. ನಿಧಾನವಾಗಿ ಓದಿದರೆ ಒಂದು ಮಾದರಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ: ಪರ್ಣಶಾಲೆಗಳ ಹಬ್ಬದಲ್ಲಿ ಹೋರಿಗಳು ಮೊದಲ ದಿನ ಹದಿಮೂರರಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ ಪ್ರತಿದಿನ ಒಂದೊಂದು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಾ ಏಳಕ್ಕೆ ಇಳಿಯುತ್ತವೆ.

ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಎಲ್ಲಿದೆ: ಇದು ಅರಣ್ಯಕಾಂಡ 28ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾದ ಪಂಚಾಂಗವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತದೆ, ಮೂರನೇ ಅಂಕದಲ್ಲಿ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಆರಾಧನಾ ವರ್ಷವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಏಳನೆಯ ತಿಂಗಳ ಹಬ್ಬಗಳು ನಂತರ ರೋಷ್ ಹಷಾನಾ, ಯೋಮ್ ಕಿಪ್ಪೂರ್ ಮತ್ತು ಸುಕ್ಕೋತ್ ಆಗಿ ಯೆಹೂದ್ಯ ಜೀವನದ ಕೇಂದ್ರವಾದವು. ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಯೇಸು ಪರ್ಣಶಾಲೆಗಳ ಹಬ್ಬದಲ್ಲಿ ಬೋಧಿಸುತ್ತಾನೆ (ಯೋಹಾನನು 7), ಮತ್ತು ಇಬ್ರಿಯರಿಗೆ ಬರೆದ ಪತ್ರ ದೋಷಪರಿಹಾರಕ ದಿನವನ್ನು ಮಹಾಯಾಜಕನಾಗಿ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಕಾರ್ಯದ ಮಾದರಿಯಾಗಿ ಓದುತ್ತದೆ.

ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ: ಹಬ್ಬಗಳ ಪಂಚಾಂಗವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಲು, ಶರತ್ಕಾಲಕ್ಕೆ ಅದರ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾ — ಸರದಿಯಾಗಿ ಸಂತೋಷದ, ಗಂಭೀರವಾದ ಮತ್ತು ಉದಾರವಾದ ಯಜ್ಞಗಳು — ಸುಗ್ಗಿಯ ವರ್ಷ ದೇವರ ಮುಂದೆ ಮುಗಿಯುವಂತೆ.

• 29:1–6 — ಏಳನೆಯ ತಿಂಗಳ ಮೊದಲನೆಯ ದಿನ ತುತೂರಿಗಳ ಧ್ವನಿಯ ಮತ್ತು ಪರಿಶುದ್ಧ ಸಭಾಕೂಟದ ದಿನ; ದೈನಂದಿನ ಮತ್ತು ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯ ಯಜ್ಞಗಳಿಗೆ ಅದರದೇ ಆದ ಯಜ್ಞಗಳು ಸೇರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ.
• 29:7–11 — ಹತ್ತನೆಯ ದಿನ ಜನರು ಕೂಡಿಬಂದು ತಮ್ಮನ್ನು 'ತಗ್ಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ' — ಉಪವಾಸದ ಮತ್ತು ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹದ ದಿನ — ಮತ್ತು ಯಾವ ಕೆಲಸವನ್ನೂ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಇದೇ ದೋಷಪರಿಹಾರಕ ದಿನ; ಯಾಜಕಕಾಂಡ 16ರಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ.
• 29:12–34 — ಹದಿನೈದನೆಯ ದಿನದಿಂದ ಏಳು ದಿನಗಳ ಪರ್ಣಶಾಲೆಗಳ ಹಬ್ಬ ಬರುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿದಿನ ಎರಡು ಟಗರುಗಳು, ಹದಿನಾಲ್ಕು ಕುರಿಮರಿಗಳು ಮತ್ತು ಒಂದು ಹೋತ; ಆದರೆ ಹೋರಿಗಳು ಹದಿಮೂರರಿಂದ ಏಳಕ್ಕೆ ಇಳಿಯುತ್ತವೆ — ಒಟ್ಟು ಎಪ್ಪತ್ತು ಹೋರಿಗಳು.
• 29:35–40 — ಎಂಟನೆಯ ದಿನ ಒಂದು ಗಂಭೀರ ಸಭೆ ಮತ್ತು ಒಂದೇ ಹೋರಿಯೊಂದಿಗೆ ಹಬ್ಬವನ್ನು ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಇವು ಹರಕೆಗಳಿಗೂ ಸ್ವಇಚ್ಛೆಯ ಕಾಣಿಕೆಗಳಿಗೂ ಹೆಚ್ಚುವರಿಯಾದವು ಎಂದು ಗಮನಿಸುತ್ತಾ ಪಂಚಾಂಗ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಮೋಶೆ ಇದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಮುಖ್ಯ ವಚನ: ಅರಣ್ಯಕಾಂಡ 29:7  ·  ಹಾಗಾದರೆ ಏನು: ಅಧ್ಯಾಯ ಸದ್ದಿನಿಂದ ಮೌನಕ್ಕೆ, ಮೌನದಿಂದ ಸಂತೋಷಕ್ಕೆ ಸಾಗುತ್ತದೆ: ತುತೂರಿಗಳು, ಆಮೇಲೆ ಉಪವಾಸ, ಆಮೇಲೆ ಔತಣ. ಆ ಅನುಕ್ರಮ ದೇವರೊಂದಿಗಿನ ಜೀವನಕ್ಕೆ ನಿಜವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಅನೇಕ ಓದುಗರು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ: ನಾವು ಎಚ್ಚರಗೊಳ್ಳುವಂತೆ ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತೇವೆ, ತಪ್ಪಾಗಿರುವುದನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತೇವೆ, ಆಮೇಲೆ ಕ್ಷಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಪೋಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟದ್ದನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಅದು ಮನಸ್ಥಿತಿಯಿಂದಲ್ಲ, ಒಟ್ಟಿಗೆ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಒಂದು ಕಥೆಯಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡ ವರ್ಷ.