வரைவு மொழிபெயர்ப்பு. தாய்மொழி கிறிஸ்தவர்களின் திருத்தங்கள் வரவேற்கப்படுகின்றன. வசன உரை KJV (ஆங்கிலம்)-ல் இருக்கும்.
பிரசங்கி 7 — சிரிப்பைவிட துக்கிப்பு நலம்
விலையுயர்ந்த நறுமண தைலத்தைவிட நற்புகழும், ஒருவனுடைய பிறந்தநாளைவிட இறந்த நாளும் நல்லது. விருந்து வீட்டிற்குப் போவதைவிட துக்கவீட்டிற்குப் போவது நலம். சிரிப்பைவிட துக்கிப்பு நலம்; முகதுக்கத்தினாலே இருதயம் சீர்ப்படும். ஞானிகளின் இருதயம் துக்கவீட்டிலே இருக்கும். ஒரு காரியத்தின் ஆரம்பத்தைவிட அதின் முடிவு நல்லது. இந்த நாட்களைவிட முன்னான நாட்கள் நலமாக இருந்தது என்று சொல்லாதே. சுதந்தரத்தோடு ஞானம் நல்லது. இதோ, தேவன் மனிதனை நேர்மை உள்ளவனாக உண்டாக்கினார்; அவர்களோ அநேக காரியங்களைத் தேடிக்கொண்டார்கள்.
“விருந்து வீட்டிற்குப் போவதைவிட துக்கவீட்டிற்குப் போவது நலம்; இதிலே எல்லா மனிதர்களின் முடிவும் காணப்படும்; உயிரோடு இருக்கிறவன் இதைத் தன்னுடைய மனதிலே சிந்திப்பான்.”
— பிரசங்கி 7:2
- v.1-14 துக்கத்தில் ஞானம்
- v.15-22 மிஞ்சின நீதிமானாக இருக்காதே
- v.23-29 தேவன் மனிதனை நேர்மையுள்ளவனாக உண்டாக்கினார்
ஒரே வசனத்தில் ஜென்மபாவத்தின் உபதேசம். மனிதன் நேர்மையுள்ளவனாக உண்டாக்கப்பட்டான்; அவன் தேடிக்கொண்ட அநேக காரியங்களோ அவனுடையவை — படைப்புக்குப் பின்பு வந்த கோணல்.
பாவத்திற்காகத் தேவனைக் குற்றம்சாட்டுவதற்கு ஒரு தடை. அவர் நம்மை நேராக உண்டாக்கினார்; நாமே நம்மைக் கோணலாக்கிக்கொண்டோம்.
வசனம் 2 அடக்க ஆராதனைகளுக்குப் போகும் ஒழுக்கத்தைக் கற்பிக்கிறது. துக்கவீட்டைவிட்டுப் பின்வாங்காதே; வேறு எங்கும் ஒருபோதும் கற்றுக்கொள்ளாததை உயிரோடிருப்பவர்கள் அங்கே கற்றுக்கொள்கிறார்கள்.
துக்கம் நிறைந்த மனிதராகிய கிறிஸ்து (ஏசாயா 53:3) துக்கவீட்டைப் பரிசுத்தப்படுத்துகிறார். அவர் விருந்துகளுக்கு மட்டுமல்ல, அடக்க நிகழ்வுகளுக்கும் வந்தார். இரண்டிலும் அவர் வீட்டில் இருப்பதுபோலவே இருக்கிறார்.
இந்தப் பக்கத்தில் உங்கள் மொழியிலுள்ள வேத உரை: இந்தியன் ரிவைஸ்டு வெர்ஷன் (IRV), © 2017, 2019 பிரிட்ஜ் கனெக்டிவிட்டி சொல்யூஷன்ஸ் — மாற்றமின்றி இந்த உரிமத்தின் கீழ் பயன்படுத்தப்பட்டது: CC BY-SA 4.0 · eBible.org

உள்ளுணர்வுக்கு எதிரான ஒரு முன்னுரிமை. விருந்துகள் கற்றுத்தர முடியாததை அடக்க ஆராதனைகள் கற்றுத்தருகின்றன. மரணம் என்ற யதார்த்தம் உயிரோடிருப்பவர்களைத் தெளிவடையச் செய்கிறது.
மரணத்தை நினைவூட்டுபவற்றை ஓயாமல் தவிர்ப்பதை மறுக்கச்செய்யும் ஒரு வசனம். துக்கப்படுகிறவர்களோடு அமர்ந்திரு; எந்த விருந்தும் கற்றுத்தராததை நீ அங்கே கற்றுக்கொள்வாய்.