ಈ ಕೀರ್ತನೆಯು ಕೀರ್ತನೆ 1 ಆರಂಭವಾಗುವ ಅದೇ ಪದದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ — ಧನ್ಯರು. ಎರಡೂ ಕೀರ್ತನೆಗಳು ಒಂದೇ ವಿಷಯವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತವೆ: ಆಶೀರ್ವಾದದ ಬೇರು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಡೆದು ತೋರಿಸುವ ದೇವರ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿದೆ.

“ನಡೆಯುವವರು” ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿರಿ — ಶಿಷ್ಯತ್ವವು ನಡಿಗೆಯಾಗಿದೆ, ಕೇವಲ ಆಲೋಚನೆಯಲ್ಲ. ವಾಕ್ಯವು ಪಾದಗಳ ಕೆಳಗಿನ ದಾರಿಯಾಗಿರಬೇಕು, ತಲೆಯೊಳಗಿನ ಒಂದು ಅಭಿಪ್ರಾಯವಾಗಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ.

ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ತಂದೆತಾಯಿಯೂ ತಮ್ಮ ಮಗುವನ್ನು ಕೇಳಬೇಕಾದ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಶಿಷ್ಯನೂ ತನ್ನನ್ನೇ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಕೀರ್ತನೆಗಾರನ ಉತ್ತರವು ಧಾರ್ಮಿಕ ಭಾವನೆಯಲ್ಲ — ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ನಡೆಯುವುದೇ.

ಇದರಲ್ಲಿ ಮೂರು ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಅಡಗಿವೆ: ಅದನ್ನು ಓದಿರಿ, ಅದನ್ನು ನಂಬಿರಿ, ಅದಕ್ಕೆ ವಿಧೇಯರಾಗಿರಿ. ಕೇಳುವುದು ಮಾತ್ರ ಮೋಸಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ (ಯಾಕೋಬನು 1:22). ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಮಾತ್ರ ಉಬ್ಬಿಸುತ್ತದೆ (1 ಕೊರಿಂಥದವರಿಗೆ 8:1). ಮಾಡುವುದು ಮಾತ್ರವೇ ರೂಪಾಂತರಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.

ಕ್ರಿಯಾಪದವು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾದದ್ದು — ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಕಂಠಪಾಠ ಮಾಡಿರಿ. ನಿಕ್ಷೇಪದಂತೆ ಕಾಪಾಡಿರಿ. ನೀವು ಅದನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಮೊದಲೇ ಯಾವ ಶೋಧನೆಯೂ ಅಗೆದು ತೆಗೆಯಲಾರದಷ್ಟು ಆಳದಲ್ಲಿ ಹೂತಿಡಿರಿ.

ಉದ್ದೇಶ ಮುಖ್ಯ: ವಾದಗಳಲ್ಲಿ ಗೆಲ್ಲುವುದಕ್ಕಲ್ಲ, ಆತ್ಮಿಕರಾಗಿ ಕಾಣುವುದಕ್ಕಲ್ಲ — ಕರ್ತನಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಪಾಪಮಾಡದಿರುವುದಕ್ಕಾಗಿಯೇ. ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ ವಾಕ್ಯವೇ ಶರೀರಭಾವಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾದ ಪ್ರಮುಖ ರಕ್ಷಣೆ.

ಯೇಸು ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಶೋಧನೆಗೆ ಒಳಗಾದಾಗ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದಾಳಿಗೂ “ಎಂದು ಬರೆದಿದೆ” ಎಂದು ಉತ್ತರಕೊಟ್ಟನು. ಆತನು ವಾಕ್ಯವನ್ನು ತನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದನು. ನಾವೂ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಬೇಕು.

ಸತ್ಯವೇದದ ಧ್ಯಾನವು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಖಾಲಿಮಾಡುವುದಲ್ಲ, ಅದನ್ನು ತುಂಬಿಸುವುದು — ಕೈಯಲ್ಲಿರುವ ಕಲ್ಲನ್ನು ತಿರುಗಿಸುವಂತೆ ಒಂದು ವಚನವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ತಿರುಗಿಸಿ ನೋಡುವುದು, ಅದರ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮುಖವೂ ಬೆಳಕನ್ನು ಹಿಡಿಯುವ ತನಕ.

ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ “ಧ್ಯಾನ” ಎಂದರೆ ಅನೇಕವೇಳೆ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ತೆರವುಗೊಳಿಸುವುದು. ಹೀಬ್ರೂ ಧ್ಯಾನವು ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ಅಗಿಯುವುದರಂತೆ. ವಾಕ್ಯವು ಆಹಾರ (ಯೆರೆಮೀಯನು 15:16) — ಆಹಾರವನ್ನು ಯಾರೂ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ನುಂಗುವುದಿಲ್ಲ.